Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości działał w powiecie lubawskim, gdzie był starostą lubawskim (lata 1921-1926).
Dla sprawy polskiej w Jeżewie i okolicach wielkie zasługi położyli Wincenty i Emilia Liszkowscy, którzy w ciągu kilku lat zaktywizowali okoliczną społeczność, doprowadzając do założenia polskich instytucji: banku ludowego i spółdzielni handlowej (1907 r.). Wincenty Liszkowski (1867-1912) pochodził z Poznania, z wielkopolskiej rodziny kupieckiej. Po ukończeniu studiów rolniczych osiadł w Miedzianowie powiat Ostrów Wielkopolski. Po znalezieniu się na Pomorzu dynamicznie rozwijał swoje gospodarstwo rolne, aktywnie z żoną prowadził działalność propolską. Zmarł nagle w Lipienkach (1912 r.). Emilia Liszkowska-Parczewska (1877-1962) pochodziła z Poznania z rodziny Osowickich. Z zamiłowania była artystką – malarką. Bez reszty poświęcała się pracy społecznej i działalności patriotycznej. W Jeżewie współtworzyła: bank, spółdzielnię handlową, koło gospodyń wiejskich, kółko rolnicze. Ponadto działała, między innymi w Towarzystwie Czytelni Ludowych i Kole Ziemianek Polskich, w Świeciu nad Wisłą. Po śmierci Wincentego wyszła ponownie za mąż za Tadeusza Parczewskiego – dziedzica Belna (miejscowość oddalona 5 km od Jeżewa)Dąbrowski Z, Emilia Liszkowska-Parczewska.