23 października 1936 roku minister spraw zagranicznych Włoch, zięć Duce, hrabia Galeazzo Ciano, podpisał w Berlinie szereg umów regulujących wspólną politykę obu państw. W kilka dni później Mussolini nazwał to przymierze osią. W listopadzie 1937 roku Włochy przystąpiły do paktu antykominternowskiego, zaś w następnym miesiącu wystąpiły z Ligi Narodów. W 1938 roku Włochy nie oponowały przeciwko Anschlussowi Austrii (w odpowiedzi Hitler zapewnił Mussoliniego, że nigdy mu tego nie zapomni). W dniach od 3 do 8 maja 1938 roku Adolf Hitler odbył uroczystą wizytę we Włoszech i został przyjęty przez króla Wiktora Emanuela III.
Pod wrażeniem kolejnych sukcesów terytorialnych III Rzeszy (układ monachijski i późniejsze powstanie Protektoratu Czech i Moraw) Mussolini zdecydował o inwazji na Albanię. Przy ogromnej dysproporcji sił zajęcie uzależnionego od subsydiów włoskich kraju trwało kilka dni: atak rozpoczął się 7 kwietnia 1939 roku, już następnego dnia zajęta została Tirana, zaś 12 kwietnia marionetkowe zgromadzenie notablów zdecydowało o detronizacji króla Zogu I, który udał się na emigrację, i powołaniu na jego miejsce Wiktora Emanuela III.