Życiorys W 1919 Bernardo Houssay został profesorem fizjologii na wydziale medycyny Uniwersytetu Buenos Aires. Na tym stanowisku pracował do roku 1943. Przez ten czas poprzez prowadzone badania doświadczalne w dziedzinie fizjologii i medycyny, przekształcił instytut w jeden z najbardziej prestiżowych na świecie. W roku 1943 wojskowa dyktatura pozbawiła go stanowiska. W roku 1944 Bernardo Houssay założył prywatny Instytutu Biologii í Medycyny Doświadczalnej. W roku 1948 został profesorem Uniwersytetu Kalifornijskiego. W roku 1955 po zmianie rządu Houssayowi przywrócono posadę na Uniwersytecie Buenos Aires, gdzie pracował do emerytury.
Bernardo Houssay badał przyczyny powstawania cukrzycy. Odkrył hormon antyinsulinowy. Wynikiem tego było odkrycie u zwierząt pozbawionych trzustki dużej roli przysadki mózgowej w rozwoju tej choroby, co doprowadziło do odkrycia antyinsulinowego hormonu przedniego płata przysadki. Za to odkrycie, w roku 1947 wraz z Gerty Cori i Carlem Cori otrzymał Nagrodę Nobla z dziedziny fizjologii jako pierwszy uczony z Ameryki Południowej.