W 1943 roku pierwsze 24 armaty ZiS-3 zostały przekazane do 1 Pułku Artylerii Lekkiej, wchodzącego w skład 1 Kościuszkowskiej Dywizji Piechoty. Zgodnie z etatem miał on 24 armaty ZiS-3 w sześciu bateriach i 12 haubic 122 mm w trzech bateriach.
Do 1945 roku sformowano w sumie siedemnaście pułków artylerii lekkiej. Czternaście z nich (1, 2, 5, 6, 22, 23, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39 i 40 pal) wchodziło w skład dywizji piechoty, pozostałe trzy (43, 45 i 48 pal) tworzyły 6BAL, wchodzącą w skład 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii. Pułki wchodzące w skład 6 BAL posiadały tylko dwa dywizjony i były uzbrojone wyłącznie w armaty kalibru 76,2 mm.
Tworzono także pułki artylerii przeciwpancernej (pappanc). Według etatu każdy z nich miał 16 armat przeciwpancernych ZiS-2 i 8 armat ZiS-3 (w rzeczywistości z powodu braku armat 57 mm często były one zastępowane armatami 76 mm). Pułki wchodziły w skład trzypułkowych brygad artylerii przeciwpancernej. Powstały cztery takie brygady: 4 (4, 19 i 20 pappanc), 9 (53, 56 i 72 PAPpanc) i 14 BAPpanc (58, 63 i 75 pappanc).