thumb|Kościół w Dobrowie Fundacja dobrowska, zwana także Dobrowszczyzną – anonimowe lub nieudokumentowaneDokument fundacyjny nie zachował się: Labuda, s. 363. nadanie części prywatnych dóbr ziemskich w Wielkopolsce na rzecz zakonu cystersów i jego misji ewangelizacyjnej wśród pogańskich Prusów. Nazwa fundacji pochodzi od wsi Dobrów w województwie wielkopolskim, powiecie kolskim, gminie Kościelec w pobliżu ujścia Neru do Warty. Zespół dóbr obejmował obok Dobrowa także kilka innych wsi: Leszno, Rzuchów, Szadów i Kwiatków.
Fundację najczęściej wiąże się z postacią domniemanego arcybiskupa gnieźnieńskiego, błogosławionegoWedług Cyranowskiego proces beatyfikacyjny zakończony został w roku 1925 Bogumiła, identyfikowanego często w literaturze z arcybiskupem Piotrem. Zdaniem części badaczyJ. Nowicki, J. Mitkowski, L. Kozłowski. ten arcybiskup miał pochodzić z rycerskiego rodu Leszczyców, być dobroczyńcą zakonu cystersów i zasiadać na stolicy gnieźnieńskiej w latach 1187–1199, a następnie wybudować w Dobrowie erem, gdzie rzekomo zamieszkiwał przez pięć lat jako pustelnikWedług innej wersji legendy wybudował kościółek.. Inni badacze przesuwali działalność Bogumiła na XI wiek i nie wiązali go z fundacją dobrowską.