W okresie geometrycznym pojawiają się meandry, krzyże itp. Zdobiono już całą powierzchnię naczynia (horror vacui), następowała miniaturyzacja motywów. Pojawiła się ornamentyka metopowa (okienkowa), która polegała na pozostawianiu „okienek” otoczonych ramką, w których umieszczało się pojedynczy motyw ornamentu. Tak jak w okresie wcześniejszym dekorowano naczynia malując duże płaszczyzny jednolitą barwą. Kształty naczyń wysmukliły się, ścianki stały się cieńsze. Pojawiła się schematyczna ornamentyka figuralna tworząca pasy obiegające naczynie dookoła. Zanikły naczynia strzemionowe, a obok wcześniejszych typów naczyń popularne stały się ojnochoe, hydrie i kubki.
Bibliografia E. Papuci-Władyka: Sztuka starożytnej Grecji, Wydawnictwo PWN, Warszawa, Kraków 2001, .
Literatura dodatkowa K. Lewartowski, A. Ulanowska: Archeologia egejska. Grecja od epoki paleolitu po wczesną epokę żelaza, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1999
Linki zewnętrzne Zdjęcie bogiń z Karfi
Plan i opis budynku z Lefkandi
Kategoria:Historia architektury starożytnej