thumb|Grób lekarza Jana Alfonsa Brandta na Starych Powązkach w Warszawie Jan Alfons Brandt herbu Przysługa (ur. 26 lutego 1812 w Warszawie, zm. 10 marca 1846 tamże) – lekarz warszawski, ojciec malarza Józefa Brandta, kolega szkolny Fryderyka Chopina.
Jan był synem lekarza warszawskiego Franciszka Antoniego Brandta (1777–1837, uszlachconego w 1820 z herbem Przysługa) i Marianny z domu Spaeth (1778–1845), córki lekarza Fryderyka Spaetha.
Uczęszczał do Liceum Warszawskiego, potem zapisał się na wydział lekarski tamtejszego Uniwersytetu. W czasie powstania listopadowego pracował pod kierownictwem ojca jako podlekarz w lazarecie urządzonym w koszarach sapieżyńskich. Po upadku powstania Uniwersytet został zamknięty i Brandt udał się na dalsze studia do Berlina. Uzyskał tam doktorat w 1835 i powrócił do Warszawy, gdzie objął stanowisko ordynatora w szpitalu im. Dzieciątka Jezus. W roku 1846 zaraził się tam tyfusem i zmarł po krótkiej chorobieMieszkanie Alfonsa Brandta.
Jan Brandt poślubił siostrę architekta Józefa Lessela, Annę Krystynę Mariannę (1811–1878), stając się szwagrem innego znanego lekarza, Adama Helbicha.