Drogi żółciowe zewnątrzwątrobowe thumb|300px|Drogi żółciowe zewnątrzwątrobowe (na zielono): pęcherzyk żółciowy, przewód pęcherzykowy, przewód wątrobowy wspólny, przewód żółciowy wspólny thumb|300px|Cholangiogram śródoperacyjny obrazujący drogi żółciowe podczas cholecystektomii laparoskopowej Przewód wątrobowy wspólny – średnica około 4 mm; długość zmienna osobniczo (od 2 do 6 cm). Biegnie w więzadle wątrobowo-dwunastniczym. Sąsiaduje z przewodem pęcherzykowym od strony prawej.
Pęcherzyk żółciowy – narząd mający na celu magazynowanie i zagęszczanie żółci w przerwie pomiędzy okresami trawienia. Od strony trzewnej pokryty jest otrzewną. Pęcherzyk dzieli się na trzy części: dno (łac. fundus) trzon (łac. corpus) szyjkę (łac. collum), przechodzącą w przewód pęcherzykowy.
Przewód pęcherzykowy doprowadza i odprowadza żółć z pęcherzyka żółciowego. Stanowi jego część. Ściana przewodu pęcherzyka żółciowego jest pofałdowana. Błona śluzowa przewodu tworzy fałd spiralny (łac. plica spiralis), składający się z wielu wpukleń obejmujących od 1/3 do 2/3 obwodu. W normalnych warunkach, przewód jest drożny w obie strony. Na skutek skurczu mięśniówki przewodu przepływ żółci może zostać zahamowany.