7 grudnia 1866 r. oddelegowany do dyspozycji głównego dyrektora Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych Królestwa Polskiego w celu objęcia stanowiska gubernatora piotrkowskiego. Objął je 1 stycznia 1867 r. (s. styl). W dniu 14 stycznia 1884 r. mianowany pomocnikiem generał gubernatora wileńskiego, kowieńskiego i grodzieńskiego ds. cywilnych. W dniu 6 września 1894 r. mianowany generał-gubernatorem wileńskim, kowieńskim i grodzieńskim. Od 1 stycznia 1883 r. członek Rady Państwa.
Awanse 10 sierpnia 1844 – chorąży 16 lipca 1845 – podporucznik za sukcesy w nauce 17 stycznia 1847 – chorąży gwardii 11 kwietnia 1848 – podporucznik gwardii 6 grudnia 1849 – porucznik gwardii 6 grudnia 1853 – sztabs-kapitan gwardii 27 marca 1855 – kapitan gwardii 25 grudnia 1858 – pułkownik gwardii 30 sierpnia 1865 – generał major 30 sierpnia 1876 – generał lejtnant 30 sierpnia 1890 – generał artylerii
Odznaczenia Order Świętego Aleksandra Newskiego Order Orła Białego Order Świętego Włodzimierza wszystkich czterech klas Order Świętej Anny I, II i III klasy Order Świętego Stanisława I i II klasy medal brązowy dla upamiętnienia wojny 1853–1856 (1856 r.) austriacki Krzyż Wielki Order Franciszka Józefa pruski Order Królewski Korony II klasy z Gwiazdą czarnogórski Order Daniły I I klasy