Na czele rządu Przedlitawii stanął w styczniu 1900 i pozostawał na urzędzie przez cztery lata. Równocześnie pełnił obowiązki ministra spraw wewnętrznych oraz sprawiedliwości. Gabinet Koerbera był jedynym w schyłkowym okresie istnienia Austro-Węgier rządem Przedlitawii, który utrzymał się na dłuższy czas. Z powodu kryzysu parlamentaryzmu austriackiego premier poszukiwał wsparcia dla swojego gabinetu poza Radą Państwa, propagując swoją działalność zwłaszcza na łamach prasy. Sposobu na zdobycie poparcia frakcji parlamentarnych upatrywał także w organizacji wielkich państwowych inwestycji w transporcie (kolej, transport wodny). Kontynuował ograniczone reformy społeczne, skracając czas pracy w kopalniach do 9 godzin dziennie i wprowadzając ubezpieczenia dla osób w podeszłym wieku oraz dla inwalidów. Był przeciwnikiem ruchu pangermańskiegoW. Łazuga, „Kalkulować...” Polacy na szczytach c.k. monarchii, Poznań 2013, , s. 45..