Ten ostatni tytuł przyniósł Rohmerowi nominacje do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny oraz film nieanglojęzyczny.

Charakterystyczną cechą kina Rohmera było to, że układał on swoje filmy w poszczególne cykle: Sześć opowieści moralnych, Komedie i przysłowia, Opowieści czterech pór roku.

Przez następne dziesięciolecia Rohmer stał się pupilkiem międzynarodowych festiwali, uznawanym za niekwestionowanego mistrza francuskiego kina. Wśród licznych nagród, które zdobył był m.in. Srebrny Niedźwiedź – Nagroda Specjalna Jury na 17. MFF w Berlinie za Kolekcjonerkę (1967), Grand Prix Jury na 29. MFF w Cannes za Markizę O (1976), Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego reżysera na 33. MFF w Berlinie za Paulinę na plaży (1983) oraz Złoty Lew na 43. MFF w Wenecji za Zielony promień (1986).