thumb|Defenestracja praska z 1618 roku przedstawiona przez Matthäusa Meriana thumb|240x300px|Noc świętego Bartłomieja w przedstawieniu Giorgio Vasariego Defenestracja – akt wyrzucenia kogoś lub czegoś przez okno. Słowo pochodzi od łacińskiego („z, od”) + („okno”). Jedną z najszerzej znanych defenestracji jest defenestracja praska. Defenestracje są często sposobem zabójstwa z przyczyn politycznych, formą samosądu, czy też upozorowanym samobójstwem.
Defenestracje występują już w Biblii, np. w 2 Księdze Królewskiej, gdzie królowa Jezebel zostaje zgładzona przez wyrzucenie przez okno.
Historyczne defenestracje: w 1383 roku biskup Dom Martinho został wyrzucony przez okno przez obywateli Lizbony w rezultacie podejrzeń o spiskowanie z Kastylijczykami w czasie, gdy oblegali oni Lizbonę. 18 lipca 1418 roku miała miejsce defenestracja wrocławska. 30 lipca 1419 roku miała miejsce pierwsza defenestracja praska. Podczas wojen husyckich defenestracji przez okno ratusza uległo siedmiu katolickich rajców. 26 kwietnia 1478 roku defenestracji uległ Jacopo de’ Pazzi, po upadku spisku Pazzich mającego na celu pozbawienie życia władcy Florencji Lorenzo Mediciego. Rankiem 1 grudnia 1640 roku grupa arystokratów pragnących przywrócić Portugalii pełną niepodległość rozpoczęła rewolucję wspieraną przez lud.