W XIX wieku na gruntach należących do Imielina i Wyczółek powstały nowe wsie i folwarki Grabowo (dziś Grabów), Grabówek, Krasnowola i Ludwinowo (Ludwinów). W 1864 roku, po uwłaszczeniu chłopów, powstało w Imielinie 21 gospodarstw włościańskich, a Imielin wraz z pobliskimi wsiami został włączony do nowo powstałej gminy Falenty.
Spis ludności z 1905 odnotował na terenie Imielina 23 domy. Kolejne spisy po odzyskaniu niepodległości w 1921 i 1923 roku odnotowały odpowiednio 296 i 211 mieszkańców.
W 1951, podobnie jak inne podwarszawskie wsie i osady, Imielin znalazł się w granicach administracyjnych Warszawy. Na początku lat 80. XX wieku na należących do wsi gruntach zaczęto budować pierwsze bloki Ursynowa. Z czasem nazwa wsi przeszła w całości na nowo powstałe osiedle.
W odróżnieniu od innych ursynowskich osiedli zabudowę Imielina stanowiły nie tylko bloki z tzw. wielkiej płyty, ale również bloki wykonane w zmodyfikowanej technologii „ramy-h” (w wariancie w którym słupy zastąpiono prefabrykowanymi ścianami nośnymi, a wypełnienie wykonano z bloczków gazobetonowych lub pustaków ceramicznych). W latach 90. XX wieku ściany szczytowe obydwu typów budynków częściowo ocieplono styropianem.