thumb|200px|Strona z Kodeksu Trivulziów
Kodeks Trivulziów (Codex Trivulzianus) – zbiór notatek Leonarda da Vinci pochodzący z około 1487–1490 roku, znajdujący się w Castello Sforzesco w Mediolanie. Nazwa Kodeksu wywodzi się od mediolańskiego rodu Trivulziów, która w XVIII wieku posiadła na własność notatnik. Kodeks nie jest związany z renesansowym kondotierem Giangiacomem Trivulziem, którego znał Leonardo da Vinci.
Jest to jeden z najwcześniejszych rękopisów Leonarda. W skład Kodeksu wchodzi 55 kart.
W Kodeksie Trivulziów znalazły się m.in. notatki poświęcone architekturze (m.in. poświęcone mediolańskiej katedrze), rysunki groteskowych głów, zestawy łacińskich słów, częściowo przetłumaczonych na język włoski oraz projekty urządzeń wojennych.
Na jednej z pierwszych stron Kodeksu znajduje się kolumna składająca się z pięciu słów: donato, lapidario, plinio, dabacho, morgante. Nazwy te stanowią skróty tytułów książek, prawdopodobnie należących do Leonarda. Donato to podręcznik gramatyki i składni łacińskiej De octo partibus orationis Eliusza Donata, plinio to Historia naturalna Pliniusza Starszego (przypuszczalnie przekład Cristofora Landina na język włoski z 1476 roku), morgante to poemat Luigiego Pulciego Morgante maggiore, wydany w 1482 roku we Florencji.