Był też sędzią sądu metropolitalnego.
16 lipca 1959 papież Jan XXIII mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej ze stolicą tytularną Bonitza. Święcenia biskupie przyjął 25 października 1959 w Archikatedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu. Konsekrował go arcybiskup Antoni Baraniak, któremu asystowali Edmund Nowicki, biskup koadiutor gdański, i Franciszek Jedwabski, biskup pomocniczy poznański. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Fiat voluntas Tua (Bądź wola Twoja). Sprawował urząd wikariusza generalnego archidiecezji, był kanonikiem kapituły poznańskiej.
W ramach prac Episkopatu Polski należał do Komisji Katechetycznej, Komisji Maryjnej i Komisji ds. KUL. W 1963 brał udział w II sesji Soboru Watykańskiego II.
Był współkonsekratorem podczas sakr biskupów poznańskich: Mariana Przykuckiego (1974), Stanisława Napierały (1980) i Zdzisława Fortuniaka (1982).
Zmarł 18 grudnia 1984 w Poznaniu. 22 grudnia 1984 został pochowany w kwaterze kanoników kapituły metropolitalnej na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu.
Przypisy Pole 4.
Bibliografia
Kategoria:Biskupi poznańscy Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Pochowani na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1984