Mahakaśjapa (; ; kor. Mahagasŏp (마하가섭); jap. Makakashō; ; tyb. 'Od.srungs; chiń. (Da)Zamiast da (wielkie) spotyka się też transkrypcję Mahā tak jak w pierwszej grupie Jiashe (大迦葉); kor.(Tae)Kayŏp; jap. (Dai)Kashō; wiet. (Đại)-Ca-diếp) – bramin z kraju Magadha w Indiach, jeden z głównych uczniów Buddy, jego następca i pierwszy patriarcha tradycji chan (zen).
Wczesne lata Pochodził ze znakomitej rodziny bramińskiej z wioski Mahatittha z rejonu Magadhy. Był synem bramina Kapili i jego żony Sumanadevi. Otrzymał imię Pipphali. Jego ojciec posiadał szesnaście wiosek był więc człowiekiem majętnym i życie Pipphalego upływało w luksusie. Ożenił się aby zadowolić swoich rodziców, ale zawsze pragnął być ascetą. Jego żoną została 16-letnia córką bramina – Bhadda Kapilani. Jednak także i jej ideałem było prowadzenie religijnego, ascetycznego życia więc oboje postanowili ślubować życie w celibacie. Pewnego dnia Kaśjapa kontrolując swoje posiadłości zauważył, że po zaoraniu pola ptaki karmią się robakami wyrzuconymi na wierzch. Był tym wstrząśnięty, zwłaszcza iż zdał sobie sprawę z tego, że to on jest winien temu cierpieniu. Postanowił więc pozostawić swój majątek Bhaddzie, ale ona w tym samym dniu miała podobne doświadczenie. Doszli do porozumienia, rozdali cały swój majątek i ogolili sobie nawzajem głowy. Zostali wędrownymi ascetami.