Pierwsza zachowana polska opera – Heca albo polowanie na zająca Oprócz opery seria powstawały w tym okresie również dzieła komiczne. Przykładem tych dzieł jest anonimowy, okazjonalny, przeznaczony dla wąskiego grona odbiorców utwór o tematyce łowieckiej.Datowany jest na przełom XVII/XVIII w. z librettem z ok. 1680 r. Pochodzi prawdopodobnie z terenów południowo-wschodniej Polski – województwa lwowskiego. Opublikowano go w 2005 r., pod tytułem Heca albo polowanie na zająca. Tytuł ten został nadany przez opracowującego partyturę prof. Jerzego Gołosa, a sam utwór uznawany jest za najstarszą zachowaną polską operę.

Opera saska mały|upright|Johann Adolph Hasse Wielkim modernizatorem opery polskiej był król August III Sas, który w 1748 r., wzniósł Opernhaus (operalnię) w Ogrodzie Saskim w WarszawieElżbieta Charazińska, Ogród Saski, Warszawa 1979, s. 38., w którym odbywały się ze stałą częstotliwością przedstawienia operowe niemieckich i włoskich kompozytorów. Pojawiła się wtedy w Polsce gwiazda opery europejskiej – niemiecki kompozytor Johann Adolf Hasse, który działając w Polsce, rozsławił operę wśród szlachty i doprowadził operę polską do kunsztu na poziomie ówczesnej Europy Zachodniej. Specjalnie dla opery warszawskiej Hasse napisał operę Zenobia, libretta Pietra Metastasia.