K 9. 6. Ratnaguasañcaya gāthā: jest to streszczenie istoty Aţasāhasriki w 300 wersach! Wyd. przez Obermiller w Bibl. Indica (1937) T 229; T 1200. Tłum. Faxian w 991 r. 7. Suvikrāntivikramiparipcchā lub Sārdhadvisāhasrikā: pierwsze dwa rozdziały zostały wydane przez Matsumoto (I rozdz. w Bonn – 1932; II rodz. w Kahle Studien – 1935). T 220(16); K 1(16). Tłum. Upaśūnya w 565 r. w Yangzhou T 231; K 8. 8. Mañjuśri parivarta lub Saptaśatikā: wydana przez Tucciego w Mem.d.R.Acc.N.dei Lincei, vol. XVII, Rzym 1923. I część wydał J. Masuda w Taisho Uni. Journal, Tokyo 1930. T 220(7); K 1(7). Tłum. Mandrasena w 503 r. T 232; K 10. Tłum. Sanghabhara pomiędzy 506 a 520 r. w klasztorze Zhengguan w Luoyangu T 233; K 11. 9. Vajracchedikā (tzw. Sutra Diamentowa: wyd. przez M. Müllera, Oxford 1881. T 220(9); K 1(9). Tłum. Kumaradżiwa w 401 r. w Ogrodzie Xiaoyao w Chang’anie T 235; K 113. Tłum. Bodhiruci w 509 r. w Luoyangu T 236; K 14. Tłum. Paramārtha pomiędzy 558 a 569 r. w klasztorze Zhizhi w Guangzhou T 237; K 15. Tłum. Xuanzang w latach 650–655 w klasztorze Daci’en w Xijing T 220(9); K 16. Tłum. Yijing w 703 r. w klasztorze Ximing T 239; K 17. 10. Adhyardhaśātikā: wyd. przez E. Leumanna (Zur norddarischen Sprache und Literatur, Strassburg 1912) oraz przez Izumiego, Toganoo i Wohigarę, Kioto 1917. T 220(10);