XIX wieku, jednak brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających konkretny rokZdjęcia tatrzańskie Szubert wykonał z pewnością przed końcem 1872 roku, gdyż wówczas pojawiły się w formie drzeworytów na łamach „Tygodnika Ilustrowanego”, za: Katarzyna Kudłacz, Awit Szubert, krakowski fotograf drugiej połowy XIX wieku, „Dagerotyp” 2009, nr 18, s. 19; Wiesław Siarzewski, Awit Szubert: historia fotografii tatrzańskiej, Zakopane 2012, s. 14–15..
Przy ówczesnym sprzęcie i technice fotograficznej każda wycieczka w celach fotograficznych była wyprawą, która wiązała się z wieloma kosztami i wydatkami. W wyprawie takiej uczestniczyli przewodnicy i tragarze dźwigający w skrzynkach aparat fotograficzny z przyborami bezpośrednio potrzebnymi do robienia zdjęć (statyw, obiektywy, szklane klisze) oraz przenośną ciemnię i naczynia z chemikaliami do natychmiastowego wywoływania negatywów, wykonywanych w technice mokrego kolodionu. Transportować trzeba było również żywność i odzież.
W czasie pierwszej wyprawy Szubert odwiedził Zakopane, Morskie Oko i Dolinę Kościeliską Między rokiem 1872 i 1874 fotografował Halę Gąsienicową. Przed sierpniem 1874 dwukrotnie był w Dolinie Strążyskiej, fotografując Skałę Jelinka, a wkrótce (jesienią lub w następnym roku) powtórnie.