4 grudnia 1931 ponownie wybrany burmistrzem Dąbia, urząd objął 15 grudnia tegoż roku i sprawował do 1935. Z ustnych relacji wynika, że wyboru tego dokonano obligatoryjnie, bez wiedzy samego zainteresowanego, a po wyborze delegacja mieszkańców udała się do Warszawy oznajmić to Czaplińskiemu i namówić go w ten sposób do powrotu do Dąbia. Podczas jego urzędowania zbudowano kolejkę wąskotorową łączącą Dąbie z Kołem, Sompolnem i Włocławkiem, uruchomiono pierwszą elektrownię, utwardzono i wybrukowano wiele ulic, wybudowano także gmach szkoły podstawowej i dom nauczycielaMonument poświęcony Edmundowi Czaplińskiemu.

Ważnym wątkiem działalności Edmunda Czaplińskiego była jego twórczość literacka. Drukiem ukazało się kilka jednoaktowych sztuk teatralnych i kilka powieści. Wśród sztuk teatralnych wymienić można: Strajk na wsi, Zapach piżma, Reduta na poddaszu, Prowincjonalne tango. Opublikowane powieści to: Romans Pani Burmistrzowej (1929), Ludzie idei, a także cztery, które łączył wspólny temat – handel żywym towarem – Cenny towar (zalecana jako lektura przez Polski Komitet Walki z Handlem Kobietami i Dziećmi), Wesele Alfonsa (1930), Grzech Anki (1930) i Pani Balbina i S-ka. We wszystkich utworach E. Czapliński dobitnie oddawał obraz życia prowincjonalnego, panujące na prowincji relacje osobowe.