Odoryk de Pordenone OFM (ur. ok. 1280–1285Bohdan Małysz, Odoryk z Pordenone i jego relacja z podróży na Daleki Wschód, [w:] Itinera Clericorum. Kulturotwórcze i religijne aspekty podróży duchownych, red. D. Quirini-Popławska, Ł. Burkiewicz, Kraków 2014, s. 107-109. w Villanova pod Pordenone, zm. 14 stycznia 1331 w Udine) – włoski franciszkanin i misjonarz pochodzenia czeskiego (jego ojciec Matouš był rycerzem wojska króla Przemysła Ottokara II), autor relacji z podróży na Daleki Wschód.
W 1296 r. wyruszył z misją na Bliski Wschód, następnie powrócił do Włoch, by w 1318 r. wyruszyć – tym razem na Daleki Wschód. Przez Azję Mniejszą, Indie, Cejlon, Sumatrę, Jawę oraz Indochiny dotarł do Chin. W Pekinie współpracował z innym franciszkaninem arcybiskupem Janem z Montecorvino. Po jego śmierci w 1328 r. Odoryka wybrano arcybiskupem Pekinu. Jako arcybiskup odwiedził Tybet. W Turkiestanie otrzymał od chana pozwolenie na osiedlenie się braci mniejszych w jego państwie. Po przebyciu blisko 50 000 km misjonarz zdecydował się na powrót do Europy, by zachęcić papieża do wysłania nowych misjonarzy do Chin.