W 1941 powołany do rządu Jarosława Stećki, faktycznie nie objął stanowiska. Od 1945 mieszkał w Augsburgu, tam zmarł. Był odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza IV klasy, Orderem Świętej Anny III klasy i Orderem Świętego Stanisława II klasy, Szablą Świętego JerzegoПетрів Всеволод w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lwów 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, .
Przypisy
Bibliografia Петрів Всеволод Миколайович w: Енциклопедія історії України: Т. 8. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. - Київ 2011, Wyd. «Наукова думка».
Kategoria:Absolwenci Kijowskiego Korpusu Kadetów Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Absolwenci Pawłowskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Generałowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Symona Petlury Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (Ukraińska Republika Ludowa) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1948