Andrzej Michał Horodyski herbu Korczak, inna forma imienia: Michał Andrzej Horodyski (ur. koniec listopada 1773 w Baworowie, zm. pomiędzy 1847 a 1857) – polski dramatopisarz, polityk, tłumacz, wolnomularzLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 262..
Życiorys Urodził się w końcu listopada 1773 w Baworowie (Podole galicyjskie) jako syn Antoniego, miecznika kijowskiego, i Justyny z Marchockich.
W młodości zamierzał studiować filozofię na Uniwersytecie Lwowskim.
Działalność polityczna od 1796 do 1806 W roku 1796 został działaczem Centralizacji Lwowskiej, związaniej z paryską Deputacją. Po jej rozbiciu zbiegł (1798) do Warszawy, gdzie stał się początkowo współzałożycielem, a następnie sekretarzem i kierownikiem (funkcję tę przejął po E. Mycielskim) Towarzystwa Republikanów Polskich, działając pod pseudonimem Andrzej Dumański.
W roku 1801, z polecenia Towarzystwa, nawiązał i prowadził szyfrowaną korespondencję z H. Kołłątajem. Wkrótce też stał się jednym z grona najwierniejszych przyjaciół Kołłątaja. W roku 1802 został udziałowcem powstającego w Odessie domu handlowego Trzycieski, Horodyski et comp., do którego przystąpili także: P. Maleszewski, J. K. Szaniawski i J.