mały|Parandowski – rzeźba Alfonsa Karnego z 1954 roku mały|Nagrobek Jana Parandowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 2006 mały|Tablica pamiątkowa na fasadzie kamienicy przy ul. S. Zimorowica w Warszawie Jan Parandowski (ur. 11 maja 1895 we Lwowie, zm. 26 września 1978 w Warszawie) – polski pisarz, eseista i tłumacz literatury, autor Mitologii, medalista olimpijski (1936).
Był dwukrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1957, 1959).
Życiorys W 1913 ukończył C.K. IV Gimnazjum we Lwowie. W tym samym roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Lwowskim na wydziale filozoficznym. Studiował filozofię, filologię klasyczną, archeologię, historię sztuki, literaturę polską. W okresie I wojny światowej studia zostały przerwane, a on sam internowany w Rosji (uczył w szkołach w Woroneżu i Saratowie). Od 1920 kontynuował studia i w 1923 uzyskał stopień doktora filozofii ze specjalnością filologii klasycznej i archeologii.
Był delegatem na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie.