Hlothere, HlotheriA Dictionary of Christian Biography, Literature, Sects and Doctrines Hermogenes to Julianus Part Five, wyd. William Smith i Henry Wace, t. 3, London 1882, s. 112. (zm. 6 lutego 685) – król Kentu od 673 roku.
Był synem Earconberta i jego żony Seksburgi. Gdy jego ojciec zmarł w 664 w wyniku zarazy, Hlothere razem z rodzeństwem znalazł się pod opieką matki Seksburgi, która sprawowała regencję w imieniu starszego syna Egberta IB. Yorke, Nunneries and the Anglo-Saxon Royal Houses, London - New York 2003, s. 26..
W lipcu 673 roku, po śmierci swojego brata Egberta I, został królem Kentu. Hlothere współrządził ze swoim bratankiem Eadricem; przypuszcza się, że Kentem rządzili równocześnie dwaj królowie już wcześniej, jednak współrządy Hlothere'a i Eadrica są pierwszymi, które nie budzą wątpliwościB. Yorke, Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England, London 1990, s. 32-33.. Zdołał zachować niezależność od MercjiN. J. Higham, An English empire: Bede and the early Anglo-Saxon kings, Manchester 1995, s. 120.
W 679 brał udział w synodzie w HatfieldN. J. Higham, An English empire: Bede and the early Anglo-Saxon kings, Manchester 1995, s.