Michaił Aleksandrowicz Siemionow, ros. Михаил Александрович Семенов (ur. w 1894 w Sankt Petersburgu, zm. 4 lutego 1965 w Brazylii) – rosyjski oficer, biały emigrant, organizator i dowódca Ochotniczego Pułku SS „Varjag” podczas II wojny światowej.
Pochodził ze szlacheckiej rodziny. W 1912 r. ukończył 1 korpus kadetów. Następnie uczył się w imperatorskim liceum aleksandrowskim. Nie ukończył go, lecz wstąpił do pawłowskiej szkoły wojennej. Przed wybuchem rewolucji bolszewickiej służył w pułku jegrów gwardii jako podoficer, a następnie adiutant dowódcy. Od 1918 r. walczył po stronie białych. Służył w szeregach samodzielnego 1 pułku gwardii Armii Ochotniczej gen. Antona I. Denikina, zostając dowódcą oddziału konnych zwiadowców. Następnie walczył w armii gen. Piotra N. Wrangla na Krymie. W listopadzie 1920 r. ewakuował się wraz z wojskami białych na półwysep Gallipoli w Turcji. W 1922 r. zamieszkał w Osijeku w Jugosławii, gdzie stał na czele Zrzeszenia Monarchistycznego i miejscowego oddziału Związku Rosyjskiej Młodzieży Narodowej.