Zmysł węchu Birgus latro dysponuje doskonale rozwiniętym zmysłem węchu, wykorzystywanym do lokalizowania pokarmu. Mechanizm odbierania bodźców chemicznych u skorupiaków różni się w zależności od tego, czy wykrywane cząsteczki są hydrofilowe (rozpuszczone w wodzie), czy hydrofobowe (unoszące się w powietrzu). U gatunków wodnych na czułkach znajdują się wyspecjalizowane włoski czuciowe, które pozwalają ocenić zarówno intensywność, jak i kierunek zapachu. Z uwagi na lądowy tryb życia B. latro, jego receptory węchowe są krótsze i bardziej tępo zakończone niż u spokrewnionych form wodnych. Ich struktura przypomina receptory owadów, co stanowi przykład ewolucji konwergentnej i znacząco ułatwia temu zwierzęciu wyczuwanie zapachów przenoszonych przez wiatr.
Birgus latro oraz owady wywodzą się z odrębnych linii ewolucyjnych, jednak podobne wymagania związane z odbieraniem zapachów z powietrza doprowadziły u nich do zbieżnej ewolucji receptorów węchowych. Przedstawiciele tego gatunku poruszają czułkami w sposób przypominający zachowanie owadów, co zwiększa wrażliwość ich zmysłu powonienia i umożliwia lokalizowanie pokarmu ze znacznych odległości. Skorupiaki te reagują szczególnie silnie na zapach gnijącego mięsa, bananów oraz orzechów kokosowych.