Mychajło Mykołajowycz Krat, ukr. Михайло Миколайович Крат (ur. w Hadziaczu w guberni połtawskiej, zm. 8 sierpnia 1979 w Detroit) – ukraiński wojskowy (generał-chorąży), szef sztabu i faktyczny dowódca 1 Dywizji Ukraińskiej Armii Narodowej pod koniec II wojny światowej.
Życiorys Ukończył Korpus Kadetów w Sankt Petersburgu i Pawłowską Szkołę Wojenną. Służył w armii rosyjskiej, dochodząc do stopnia pułkownika, dowódcy 93 pułku piechoty. Brał udział w I wojnie światowej. Po rewolucji ludowej i obaleniu caratu związał się z ukraińskimi środowiskami niepodległościowymi. Od sierpnia 1919 roku w stopniu podpułkownika był dowódcą 8 czarnomorskiego pułku 3 Żelaznej Dywizji Strzeleckiej w składzie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej. Uczestnik pierwszego pochodu zimowego (1919/20). Następnie objął funkcję szefa sztabu 1 Zaporoskiej Dywizji Strzelców. W 1920 roku został zastępcą dowódcy samodzielnego kinnogirskiego dywizjonu kawalerii. W listopadzie tego samego roku został, wraz z innymi żołnierzami Armii URL internowany w Polsce. Po opuszczeniu obozu pracował jako księgowy. Działacz ukraińskiej emigracji w Polsce, członek Ukraińskiego Towarzystwa Wojskowo-Historycznego. Bliski współpracownik gen. Pawła Szandruka.