Litewsko-polskie stosunki literackie – związki między literaturą polską a literaturą litewską oraz tematyka litewska w literaturze polskiej i tematyka polska w literaturze litewskiej. Ze względu na wielowiekową wspólnotę państwową i fakt, że Wilno przez wieki było jednym z najbardziej żywych ośrodków kultury polskiej, litewsko-polskie stosunki literackie mają szczególny charakter. W związku z szeroką znajomością języka polskiego na Litwie i wieloletnią dominacją kulturową literatura polska wywarła znaczny wpływ na litewską.
Reformacja protestancka i barok Zaczątki piśmiennictwa litewskiego powstały w wieku XVI w związku z reformacją protestancką. Abraham Kulwieć (Kulvietis) i Stanisław Rafajłowicz (Rapolionis, Rapagelonis) tłumaczyli na litewski teksty religijne – pozostawali w żywych kontaktach z polskim propagatorem reformacji protestanckiej Janem Seklucjanem, zamieszkałym w bliskim do Litwy Królewcu. W 1547, w dwa lata po królewieckim katechizmie protestanckim Seklucjana ukazał się także protestancki katechizm litewski Catechismus prasty šadei Martynasa Mažvydasa. Był to prawdopodobnie pierwszy druk w języku litewskim, a samego Mažvydasa uznaje się za twórcę litewskiego języka literackiego. Znał on dobrze język polski, a kształcił się w Akademii Krakowskiej lub w szkole, którą założył w Wilnie Abraham Kulwieć ok. 1540.