Selbstschutzpolizei (SSP) – ochotnicza kolaboracyjna formacja paramilitarna złożona głównie z Francuzów podległa SS i policji podczas II wojny światowej.
W poł. 1943 r. Francuz urodzony w Alzacji SS-Standartenführer Hermann Bickler, szef Oddziału IV BdS w Paryżu, przedstawił SS-Gruppenführerowi Karlowi Obergowi koncepcję powołania parapolicyjnej formacji zwanej Selbstschutzpolizei. Miała ona infiltrować i rozpracowywać podziemne organizacje francuskiego ruchu oporu oraz wspomagać różnego rodzaju kolaborantów.
Ogółem zwerbowano do SSP ok. 5 tys. członków, w większości Francuzów (była także pewna liczba Niemców, Włochów, Flamandów i białych Rosjan). Pochodzili oni równo ze wszystkich rejonów Francji. 500 spośród nich pozostało na stałe w SSP, a reszta powróciła do swoich kolaboracyjnych organizacji, mając pozwolenie na broń i dokumenty pozwalające im na pomaganie niemieckim siłom okupacyjnym w zwalczaniu ruchu oporu.