Po roku 1274 w którym powstało księstwo jaworskie, zamek stał się książęcą rezydencją i z tym faktem łączy się jego rozbudowę w latach późniejszych. W 3. ćwierci XIII wieku wał wymieniono na mur o grubości aż 2,25 metra. Warownię zintegrowano wówczas z systemem kamiennych murów miejskich, o których wzmianki pochodzą z 1286 roku. W warowni rezydował Bernard Zwinny - brat Bolka I Surowego i jednocześnie współwładca księstwa jaworskiego.
Bolko I Surowy pod koniec swojego panowania zabezpieczając stołeczne miasto Jawor od zagrożenia czeskiego otoczył je murami obronnymi, wtedy zamek ufortyfikowano murem kamiennym zastępując drewniano-ziemne umocnienia. Zamek w Jaworze był w latach 1278-1287 główną siedzibą piastowskiego księcia Bolka I Surowego. Po jego śmierci zamek był siedzibą Bernarda Zwinnego, Henryka I jaworskiego, Bernarda II Statecznego, Henryka II świdnickiego, Anny świdnickiej - a więc przedstawicieli piastowskiego rodu książąt jaworsko-świdnickich aż do śmierci Bolka II Małego w 1368. Do 1392 roku zamek znajdował się w posiadaniu wdowy po Bolku II, księżnej Agnieszki Habsburg. W czasach Piastów zbudowano od północnego-zachodu główny dom mieszkalny zwany Wysokim Domem (29 x 9 m) i drugi dom od południa, który wewnątrz był podzielony na sześć wąskich pomieszczeń.