Zeil (niem. dosłownie: pierzeja, linia) – ulica w śródmieściu Frankfurtu nad Menem. Od końca XIX wieku należy do najbardziej znanych, a zarazem osiągających największe obroty ulic handlowych w Niemczech. Wcześniej znana była przede wszystkim z wytwornych zajazdów i pałacyków z epoki klasycyzmu. Zachodnia część ulicy stanowi od lat 70. XX wieku wraz z Freßgass główną część strefy pieszej i jest obustronnie zakończona rozległymi placami, na zachodzie i na wschodzie. Wschodnia część ulicy, dawniej zwana Neue Zeil, stanowi połączenie Konstablerwache z Friedberger Anlage.
Historia Średniowiecze thumb|Zachodnie zakończenie Zeil w 1628 r. Zeil przebiega równolegle do północnej (zewnętrznej) strony dawnych murów z czasów Hohenstaufów (XII w.). Poza murami znajdował się wówczas targ, na którym handlowano bydłem. Po założeniu Nowego Miasta w 1333 powstała przed murami początkowo tylko jedna pierzeja domów, znajdująca się po północnej stronie ulicy biegnącej przed murem. Po jej południowej stronie nadal znajdowała się fosa, którą zasypano dopiero w XVI w., a w jej miejscu zbudowano domy. Tzw. plan oblężenia miasta Fabera z 1552 oraz plan widokowy Meriana z 1628 r. ukazują proces powstania południowej strony Zeilu. Także po powstaniu zabudowy Zeil pozostał najszerszą ulicą we Frankfurcie.