podczas walk w Pradze rozbroił około 10 000 niemieckich żołnierzy. Amerykański patrol rozpoznawczy spotkał się z oficerem ROA oraz czeskimi przywódcami. To właśnie wtedy Czesi dowiedzieli się o porozumieniu w sprawie linii demarkacyjnej i że 3 Armia nie przybędzie, aby wyzwolić Pragę. W rezultacie Czeska Rada Narodowa, która nie była zaangażowana w negocjacje z Buniaczenką, potępiła ROA. Wyzwolenie przez Sowietów oznaczało, że politycznie nie mogli sobie pozwolić na poparcie ROA, którą Stalin uważał za zdrajców. Pomimo odrzucenia ROA, ich pomoc dla Pragi stała się punktem spornym między Moskwą a Czechosłowacją po wojnie.
7 maja Zgodnie z warunkami wstępnej bezwarunkowej kapitulacji, podpisanej wczesnym rankiem 7 maja, siły niemieckie miały czterdziestoośmiogodzinny okres karencji na zaprzestanie działań ofensywnych. Eisenhower miał nadzieję, że kapitulacja zakończy walki w Pradze, a tym samym zapobiegnie interwencji amerykańskiej. Jednak niemieckie dowództwo było zdecydowane wykorzystać okres karencji, aby przemieścić jak najwięcej żołnierzy na zachód, aby poddali się Amerykanom. Schörner potępił pogłoski o zawieszeniu broni w Pradze i powiedział, że rozejm nie dotyczy sił niemieckich walczących z Armią Czerwoną lub czeskimi powstańcami.