W 2005 roku, Adrian Bowyer rozpoczął projekt RepRap, mający na celu opracownanie urządzenia prototypującego mogącego wytworzyć większość własnych części, co znacznie zmniejszyłoby jego koszt. Architektura i kod oprogramowania jest w tym projekcie udostępniana na licencji GNU GPL. RepRap wytwarza swoje plastikowe elementy przez osadzanie topionego materiału. Inne elementy, takie jak silniki i elektronika, muszą być dostarczone z zewnątrz. W 2006 roku opracowano działający prototyp tego urządzenia.
Inne badania Do tej pory przyznano wiele patentów dotyczących samoreplikujących urządzeń. Przykładowymi są: Autogeneric system (Marzec 1988), Self reproducing fundamental fabricating machines (F-Units) (Sierpień 1997), Self reproducing fundamental fabricating machine system (Czerwiec 1998) i Method and system for self-replicating manufacturing stations (Styczeń 2003).
Samoreplikujące nanomaszyny są dokładnie omawiane w książce Erica Drexlera Engines of Creation.
W 1995 roku, Nick Szabo postawił wyzwanie wyprodukowania makroskopowego replikatora z odpowiedniego zestawu klocków Lego.