Sąd Rejonowy w Głogowie został wybudowany w latach 1908–1911 według projektu zielonogórskiego architekta powiatowego Emila Friede. Oparty na sześciu ciężkich kolumnach, których podstawy usadowiono przy samej krawędzi fosy. Dawniej znajdował się tam Amtsgericht – Sąd Pierwszej instancji (odpowiednik polskiego Sądu Grodzkiego), prezesem sądu był Tadeusz Maciejewski. Sąd Rejonowy pełnił doskonale swoją funkcję, do dziś jest jednym z bardziej funkcjonalnych budynków sądowych na Śląsku.
Historia Sądy odbywały się w grodzie, później w zamku, gdzie znajdowały się podziemia służące do przetrzymywania oskarżonych i skazanych. Gdy Konrad I założył miasto na lewym brzegu Odry funkcje te przeszły na sołtysa i ławników, a po wykupieniu przez miasto uprawnień z sołtysa na burmistrza i radę miejską. Rada swoje obowiązki wykonywała przy pomocy sędziego, kata, pachołków miejskich sprawujących funkcje policji. Budynek Sądu został umieszczony w miejscu gdzie już od średniowiecza znajdował się głogowski wymiar sprawiedliwości. Pomiędzy dzisiejszym Sądem a dawną Brama Brzostowską, pomiędzy miejskimi murami znajdowało się więzienie z siedzibą tortur. W 1331 roku w Głogowskim Sądzie rozpatrywane były sprawy karne i cywilne, można było się odwołać do Sądu Wyższego we Wrocławiu.