– izba wyższa Zgromadzenia Narodowego Japonii. Jest następczynią (od 1947 roku) przedwojennej Izby Parów (貴族院, Kizoku-in), japońskiego odpowiednika brytyjskiej Izby Lordów.
W Izbie Radców zasiada 248 deputowanych. Radcy muszą mieć przynajmniej 30 lat.
Konstytucja Obecna Konstytucja Japonii została proklamowana 3 listopada 1946 roku i weszła w życie 3 maja 1947 roku. Pierwsza sesja została zwołana na dzień 20 maja tego samego roku. Dzień ten zaznaczył powstanie Zgromadzenia Narodowego, zastępując parlament powstały w 1890 roku na mocy konstytucji Meiji (Konstytucji Cesarstwa Wielkiej Japonii).
W latach 1890–1947 Cesarski Parlament Japonii składał się z Izby Reprezentantów (衆議院, Shūgi-in), wybieranej przez obywateli, oraz z Izby Parów (zwanej także Izbą Arystokracji) utworzonej z rodziny cesarskiej, potomków rodów feudalnych (daimyō) oraz innych osób wyznaczonych przez cesarza. Od 1947 roku, na mocy obecnej konstytucji, parlament składa się z Izby Reprezentantów i Izby Radców. Członkowie obu izb wybierani są przez obywateli.
Izba Radców
Rozdział IV Zgromadzenie Narodowe Artykuł 42
Zgromadzenie Narodowe składa się z dwóch Izb, Izby Reprezentantów i Izby Radców.
Artykuł 43
W skład obu Izb wchodzą pochodzący z wyboru członkowie, przedstawiciele całego narodu.