Zalety i wady metody Drukarki do metody FDM są łatwe w obsłudze, nie mają skompilowanej konstrukcji. Po zakończeniu pracy nie jest wymagane czyszczenie, serwisowanie odbywa się okresowo. Wybór materiałów jest szeroki. Do druku można stosować zarówno filament pochodzenia naturalnego np.: polilaktyd (PLA) lub sztucznego np.: ABS, Nylon, PETG. Zaletą metody jest również szeroki wachlarz obróbek wykańczających oraz sterowanie objętością wypełnienia drukowanych modeli.
Do wad obiektów wykonanych w tej metodzie można zaliczyć małą wytrzymałość na granicach wybudowanych warstw w porównaniu z wytrzymałością wzdłuż włókien. Wszelkie pochyłości modelu generują efekt schodkowy i brak gładkości powierzchni. Stosowane materiały są w większości toksyczne i nie należy się nimi inhalować podczas pracy drukarki. Filament należy przechowywać w suchym miejscu nie narażając materiału na utratę właściwości spowodowaną zawilgoceniem lub zanieczyszczeniem od kurzu co negatywnie wpływa na wydruk elementów i zwiększa ryzyko zatkania dyszy drukującej.
Metoda ta działa w temperaturze pokojowej, korzystając z materiałów takich jak ABS, HDPE i HPP.
Zobacz też stereolitografia
Przypisy
Linki zewnętrzne
Projekt RepRap The Clanking Replicator Project Jednostka wydruku 3D
Kategoria:Drukowanie przestrzenne