W październiku tego samego roku pokonał przez techniczny nokaut w ostatniej rundzie Jasona DeLisle, mimo że już w pierwszej leżał na deskach. 4 marca 2005 dostał trzecią szansę zdobycia tytułu mistrza świata po tym, jak Johnson zrezygnował z mistrzowskiego pasa, by móc walczyć z Antonio Tarverem. Tym razem wykorzystał ją, nokautując w piątej rundzie Rico Hoya. Jeszcze w 2005 stoczył walkę z Julio Césarem Gonzálezem i pokonał go na punkty. W maju 2006 jeszcze raz znokautował Jasona DeLisle, tym razem w szóstej rundzie. Niecałe cztery miesiące później doszło do trzeciego pojedynku z Glenem Johnsonem. Woods wyszedł z niego zwycięsko, ale decyzja sędziów podjęta została niejednogłośnie.
W 2007 stoczył jedną walkę – 29 września po raz drugi pokonał na punkty Julio Césara Gonzáleza. Tytuł mistrza świata IBF stracił w swojej piątej obronie – 12 kwietnia 2008, przegrywając na punkty z Antonio Tarverem.
W lutym 2009 w pojedynku eliminacyjnym IBF pokonał Elvira Muriqi, jednak 28 sierpnia 2009 przegrał na punkty walkę o wakujący tytuł mistrza świata IBF z Tavorisem Cloudem. Kilka dni po tym pojedynku ogłosił zakończenie kariery bokserskiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Lista walk zawodowych Clintona Woodsa
Kategoria:Brytyjscy bokserzy Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sheffield