Instrukcja powrotu (wyjścia) – instrukcja w określonym języku programowania powodująca opuszczenie aktualnie wykonywanego bloku programu (modułu, podprogramu: procedury, funkcji, metody, lub innych segmentów – bloków programowych – występujących w określonym języku programowana, a także całego programu, procesu) i przejście do następnej instrukcji występującej po instrukcji wywołania danego podprogramu.
Rodzaje instrukcji wyjścia Instrukcja wyjścia: niejawna: występuje na końcu danego bloku przed słowem zamykającym segment, jawna: bez wartości przekazywanej do miejsca wywołania z wartością przekazywaną do miejsca wywołania dla segmentu – podprogramu – będącego funkcją, wartość przekazywana zwykle zostaje użyta w określonym wyrażeniu do obliczeń (istnieją języki dopuszczające wywołanie funkcji poza wyrażeniem i tym samym ignorowanie tej wartości), przy wyjściu z programu, wartość przekazywana jest do systemu (lub innego procesu wywołującego program), jako kod zakończenia programu.