Jan Marcin Bansemer (także: Banzemer, ur. 29 maja 1802 w Warszawie, zm. 4 września 1840 w Londynie) – kartograf, działacz Wielkiej Emigracji, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Bansemer był synem pochodzącego z miejscowości Neustettin (dziś: Szczecinek) na Pomorzu Zaodrzańskim Martina Jakuba, kupca który osiedlił się w Warszawie prawdopodobnie w czasie panowania pruskiego po III rozbiorze Polski (rodzina wywodziła się podobno z Anglii), i Heleny Ludwiki z Kurtzów (zm. 1849), ewangelików.
Uczęszczał do Liceum Warszawskiego, które ukończył z wyróżnieniem około 1819, po czym studiował prawo i administrację na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. Jeszcze jako student brał udział w pracach nad uregulowaniem systemu miar i wag w Kongresówce. Magisterium otrzymał w 1822 i wstąpił do wojska. W 1826 awansował na podporucznika w Półbaterii Rakietników Konnych.
Po wybuchu powstania listopadowego został kierownikiem wydziału fabrykacji broni, który mieścił się w warszawskim Arsenale. 21 marca 1831 awansował na porucznika w sztabie gen. Dwernickiego, nieco później został kapitanem artylerii i kawalerem orderu Virtuti Militari.