thumb|300px|Pierwsza książka w języku litewskim – Catechismusa prasty szadei Martynasa Mažvydasa, wydana w 1547 roku Literatura litewska – piśmiennictwo i literatura piękna tworzone w języku litewskim, w pewnej mierze także w łacińskim, polskim i starobiałoruskim. Ze względu na liczne zapożyczenia i wzajemne uwarunkowania dla okresu unii polsko–litewskiej należałoby mówić raczej o literaturze Wielkiego Księstwa Litewskiego; ponadto piśmiennictwo w języku litewskim tworzone w tym okresie nie jest bardzo obfite. Literatura litewska rozwijała się jednak już wtedy także na Litwie Małej, w sferze wpływów kultury niemieckiej. Natomiast dokumenty w języku łacińskim początkowo nie były zbyt liczne. Poza nimi pierwszymi zabytkami literatury tworzonymi na terenie północnych obszarów Wielkiego Księstwa Litewskiego są starobiałoruskie latopisy.
Wiek XVI W wieku XVI język starobiałoruski był stopniowo wypierany przez polski i łacinę. Życie kulturalne koncentrowało się w dworach bojarskich i magnackich. Powstawały teksty mówiące o rzymskim pochodzeniu Litwinów. Istniała także epika w języku polskim, opisująca przede wszystkim wojny i czyny bohaterskie – przykładem może być dzieło Macieja Stryjkowskiego Która przedtem światła nie widziała.