Przeciwnikiem były pododdziały niemieckiej 2 Dywizji Górskiej i pododdziały słowackie. Nadmienić należy, że jednym z głównych środków łączności zgrupowania mjr. Kraszkiewicza były gołębie. Główne uderzenie niemiecko-słowackie w dniach 1-3 września wyszło na siły OW „Roman”. Prowadził z powodzeniem walki o Krościenko i Wietrznicę. 4 września OW „Roman” zostały wyparte z bronionych terenów, poprzez wyjście wroga na tyły oddziału, był zmuszony przebijać się przez oddziały niemieckie i słowackie. Aby utrzymać front niezbędne było użycie odwodów zgrupowania „Horyń” oraz odwodowego II batalionu marszowego 1 pułku strzelców podhalańskich ze składu 2 BGS. 1 kompania ON został przewieziona koleją do Starego Sącza i samochodami do Jazowska, gdzie osłaniała odwrót OW „Roman”. Wraz z nim odeszła do Starego Sącza. OW „Stanisław” do 4 września prowadził tylko walki patroli, wycofał się w nocy 4/5 września w kierunku Starego Sącza. 5 września batalion broni linii rzeki Poprad. Wobec przenikania oddziałów nieprzyjaciela na tyły przez góry, batalion zmuszony był wycofać się w składzie zgrupowania mjr. Kraszkiewicza w nocy 5/6 września na rozkaz przełożonych w kierunku na Grybów.