Znaczenie jego twórczości jest doniosłe, są to najstarsze zachowane i kompletne utwory napisane specjalnie dla kapeli rorantystów.
Zachowane kompozycje msza Officium Dies est laetitiae (1578), oparta na melodii łacińskiej pieśni bożonarodzeniowej (opracował ją również Wacław z Szamotuł Pieśń o narodzeniu Pańskim i stąd hipotezy o parodiowaniu przez Szadka Wacława z SzamotułRepertuar polskiej muzyki wokalnej w epoce renesansu, P. Poźniak, Kraków 1999) msza Officium In melodiam motetae Pisneme (1580), parodia mszy Crecquillona, oparta na temacie francuskiej pieśni Puis ne me peult venir introit Vultum tuum (niekompletny) Dawniej (za Adolfem Chybińskim) błędnie przypisywano Szadkowi dwie inne kompozycje (graduał Haec dies oraz communio Pascha nostra), które w źródłach roranckich są utworami anonimowymi. Brak jest dowodów pozwalających na ich przypisanie Szadkowi.
Przypisy
Źródła/Bibliografia Muzyka polska w rozwoju historycznym, Z. Jachimecki, tom I, Kraków 1948 Słownik muzyków dawnej Polski, A.