Mikalojus Daukša (pol. Mikołaj Dauksza, Dowksza lub Daugsza) herbu Pierzchała (ur. w latach 1527-1538 w Babianach koło Kiejdan, zm. 13 lub 16 lutego 1613 w Miednikach) – litewski pisarz i tłumacz, jeden z pierwszych humanistów Wielkiego Księstwa Litewskiego, działacz katolicki i twórca litewskiej terminologii teologicznej, kanonik miednicki i oficjał żmudzki.
Życiorys Przypuszczalnie Daukša pobierał nauki w szkole w Wilnie, później zaś podjął studia na którymś z europejskich uniwersytetów, zdobywając wykształcenie i znajomość kilku języków. Zapewne w latach 50. XVI wieku został wyświęcony na kapłana. W latach 70. XVI wieku (w roku 1570 lub 1572) został mianowany kanonikiem kapituły katedralnej żmudzkiej i zamieszkał w Miednikach. Był pomocnikiem biskupa żmudzkiego Melchiora Giedroycia, w latach 1585-1592 pełniąc funkcję jego oficjała. W latach 1609–1610 administrował całą diecezją żmudzką.
Twórczość literacka thumb|left|Pierwsze wydanie Postilli catholickiej. Edycja wileńska z roku 1599 Katechizm Jako jeden z pierwszych opowiadał się za rozwojem języka litewskiego jako języka literackiego.