Dolichocefaliczna, owalna czaszka obejmuje wydłużoną w osi przednio-tylnej i spłaszczoną bocznie mózgoczaszkę. Oczy są większe, niż otwory oczodołów, co jest efektem karłowacenia. Nos nie odbiega od innych małp szerokonosych, jest więc szeroki, z dużą przegrodą rozdzielającą owalne nozdrza zewnętrzne skierowane lateralnie. Wibrysy leżą raczej na wargach, pysku, nad oczami na przedramionach, są niewielkie.
Uzębienie odróżnia pazurkowcowate od innych małp szerokonosych. Pochodzą one bowiem od większych przodków i w trakcie swej ewolucji przeszły karłowacenie. W efekcie zmniejszeniu uległa również głowa i szczęki (skrócenie allometryczne). Zęby jednak nie zmniejszyły się odpowiednio, wobec czego zaczęło dla nich brakować miejsca. W efekcie redukcji uległa ich liczba. Zamiast trzech trzonowców obecnych u innych małp Nowego Świata pazurkowcowate mają tylko dwa. Wyjątek stanowi miko czarny, u którego zachował się niewielki, kołkowaty, niefunkcjonalny ostatni trzonowiec, o budowie niejako pośredniej pomiędzy uistiti a saimiri. Zęby trzonowe szczęki są trójguzkowe wobec zaniku hypokona obecnego u innych naczelnych. Uzębienie zaadaptowało się do żłobienia w drzewach w poszukiwaniu soków czy żywic.