Hipoteza Churcha-Turinga (zwana również Tezą Churcha-Turinga) – hipoteza określająca możliwości komputerów i innych maszyn obliczeniowych. Mówi ona, że każdy problem, dla którego przy nieograniczonej pamięci oraz zasobach istnieje efektywny algorytm jego rozwiązywania, da się rozwiązać na maszynie Turinga.
Hipoteza pozwala dokładniej sformułować pojęcie samego algorytmu, mówiąc jednocześnie, że komputery są w stanie go wykonać. Co więcej, wszystkie komputery mają jednakowe możliwości, jeśli chodzi o zdolność do ich wykonywania, a nie dostępne zasoby oraz że nie jest możliwe zbudowanie komputera o zdolności do rozwiązywania większej liczby problemów niż najprostsza maszyna Turinga.
Hipotezę zaproponował po raz pierwszy Stephen Cole Kleene w 1943 roku, lecz została ona potwierdzona niezależnie przez Alonzo Churcha i Alana Turinga w 1936 roku. Najważniejszą konsekwencją tej tezy jest to, że ogólne rozwiązanie problemu rozstrzygalności (), postawionego przez Davida Hilberta w 1928 roku, jest niemożliwe.
Sformułowanie Sformułowanie hipotezy Churcha-Turinga jest następujące: Każdy problem, który może być intuicyjnie uznany za obliczalny, jest rozwiązywalny przez maszynę Turinga.