Asystował podczas sakry biskupa diecezjalnego siedleckiego Henryka Przeździeckiego (1918), biskupa diecezjalnego lubelskiego Mariana Leona Fulmana (1918), biskupa pomocniczego warszawskiego Stanisława Galla (1918), biskupa pomocniczego płockiego Adolfa Szelążka (1918) i biskupa pomocniczego poznańskiego Stanisława Kostki Łukomskiego (1920). W 1924 udzielił święceń prezbiteratu późniejszemu prymasowi Polski Stefanowi Wyszyńskiemu.
Zmarł 30 września 1938 w Otwocku, gdzie przebywał na kuracji leczniczej. 4 października 1938 został pochowany w podziemiach katedry we Włocławku.
Publikacje Po jego śmierci ukazały się następujące pozycje książkowe:
Proces beatyfikacyjny Z inicjatywą rozpoczęcia jego procesu beatyfikacyjnego wystąpiło Zgromadzenie Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi we Włocławku, na co Stolica Apostolska wyraziła zgodę 3 listopada 1988, wydając tzw. nihil obstat. Proces na szczeblu diecezjalnym toczył się w diecezji włocławskiej w latach 1988–1995, postulatorem procesu został ks. Tomasz Kaczmarek. Następnie akta procesu zostały przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie celem dalszego postępowania.