Badano także wpływ produktów utlenienia limonenu. Metodologia badań polegała na aplikacji skórnej produktów oksydacji limonenu na 2273 pacjentach (1519 – kobiet, 754 – mężczyzn) w 4 klinikach dermatologicznych w Europie: Sztokholm, Leuven, Lizbona i Sewilla, w latach od 1997 do 1999. W tym celu mieszaninę zawierającą D-limonen, 96,0%; α-pinen, 0,5%; sabinen, 0,2%; mircen, 2,7%; andlinalol, 0,4% (suma 99,8%) poddano procesowi oksydacji symulującej warunki przechowywania i magazynowania przez 10 tygodni (pozostało nieprzereagowane 40% limonenu). W wyniku badań stwierdzono, iż: pozytywną reakcję na produkty oksydacji limonenu wykazało 3,8–3,9% pacjentów drugiej i pierwszej kliniki 6,5% pacjentów miało pozytywną reakcję w trzeciej klinice 0,3% w czwartej ogółem 57% pacjentów nie wykazało pozytywnej reakcji na mieszaninę testową lub balsam Peru.
Dane te dostarczyły klinicznych dowodów na zaklasyfikowanie D-limonenu jako środka uczulającego skórę, ze względu na produkty oksydacji powstające w kontakcie z powietrzem.