Dywizje te były tworzone od podstaw, w praktyce były też używane do zadań zabezpieczających (podobnie jak dywizje bezpieczeństwa), a nawet do działań frontowych. 52 Polna Dywizja Szkoleniowa 149 Polna Dywizja Szkoleniowa 150 Polna Dywizja Szkoleniowa 151 Polna Dywizja Szkoleniowa 152 Polna Dywizja Szkoleniowa 153 Polna Dywizja Szkoleniowa 154 Polna Dywizja Szkoleniowa 155 Polna Dywizja Szkoleniowa 156 Polna Dywizja Szkoleniowa 158 Polna Dywizja Szkoleniowa 381 Polna Dywizja Szkoleniowa 382 Polna Dywizja Szkoleniowa 388 Polna Dywizja Szkoleniowa 390 Polna Dywizja Szkoleniowa 391 Polna Dywizja Szkoleniowa Polna Dywizja Szkoleniowa Kurland Polna Dywizja Szkoleniowa Nord
Dywizje zapasowe (niem. Feldersatz–Divisionen) Utworzono je w sierpniu 1941 r. by nadzorowały transport oddziałów z Niemiec na terytorium ZSRR. Zostały rozwiązane rok później. Dywizja Zapasowa A Dywizja Zapasowa B Dywizja Zapasowa C Dywizja Zapasowa D Dywizja Zapasowa E Dywizja Zapasowa F Dywizje zapasowe (niem. Divisionen des Ersatzheeres) W większości okręgów wojskowych (Die Wehrkreise (WK) znajdowało się od jednej do kilku dywizji zapasowych podlegających Armii Rezerwowej. Ich celem było szkolenie pozyskiwanych podczas kolejnych fal mobilizacyjnych rekrutów, działały tam szkoły wszystkich rodzajów wojsk, kursy podoficerskie i oficerskie.