Ragnar Arthur Granit (ur. 30 października 1900 w Riihimäki, zm. 12 marca 1991 w Sztokholmie) – szwedofiński neurofizjolog i filozof, laureat Nagrody Nobla z roku 1967 w dziedzinie fizjologii i medycyny.
Życiorys Urodził się w rodzinie oficera leśnictwa Arthura Wilhelma Granita (ur. 1871) i jego żony Bertie (ur. 1878). Za namową wuja Larsa Ringboma rozpoczął studia medyczne. W 1924 ukończył studia na Wydziale Medycyny Uniwersytetu Helsińskiego w Finlandii z wyróżnieniem jako Kawaler Medycyny. Doktorat zrobił w 1927 a tematem jego pracy była teoria o rozpoznania koloru. Dodatkowo otrzymał tytuł Kawalera stopnia Filozofii w 1924 w tematyce teoretycznej i praktycznej filozofii, estetyce i chemii. W latach 1935–1940 był profesorem fizjologii uniwersytetu w Helsinkach. W 1940, podczas agresji wojsk radzieckich na Finlandię wyjechał do sąsiedniej Szwecji do Sztokholmu. W tym samym roku otrzymał też obywatelstwo szwedzkie, nigdy nie zrzekając się swojego pochodzenia. W Sztokholmie pracował do 1967 jako profesor neurofizjologii w Królewskim Instytucie Karolińskim.